استقلال از ترك‌ها بودند ، مخلوط شد و داد و ستد فكرى داشت . اين مسأله در فكر او تأثير گذاشت و او را براى كارى آماده كرد كه بعدها آن را انجام داد . گفته شده است كه وى در پايتخت تركها ، شخصيت درخشانى داشت و حلقه‌اى از افراد برجسته در اطرافش بودند . « 1 » به نظر من اتحادىها بدون آن كه به مصلحت خود بينديشند ، او را به امارت مكه برگزيدند ، چرا كه در آن صورت ، حسين آخرين فردى بود كه در چنان شرايطى مىتوانست از طرف آنان به عنوان امير مكه انتخاب شود . البته دليل اين بىمبالاتى يكى هم آن بود كه حكومت تازهء آنان ، هنوز متمركز نشده بود . از سوى ديگر ، حسين بن على هم از رجال اشراف مقيم آستانه بود كه نمىشد در بارهء وى تغافل كرد و بىتوجه به وى به سراغ شخص ديگرى رفت . گفته شده است كه عبدالحميد با امارت وى موافق نبود ، به علاوه ، چهره‌هاى بسيار ديگرى هم از رجال حزب اتحاد با او موافق بودند ، اما اتحادىهايى كه وى را انتخاب كردند ، صرفاً براى مخالفت با سلطان دست به اين اقدام زدند . « 2 » تا زمانى هم كه وى به عنوان امير عازم مكه شد ، چيزى در مخالفت با مشروطه از وى ديده نشده بود . به علاوه ، پس از رسيدن به مكه هم ، اين كه آشكارا به مخالفت با آنان برخيزد يا كارى كند كه آنان بدشان بيايد ، انجام نداد ، بلكه مرتب دعا مىكرد كه بحمداللَّه خداوند اتحاد مسلمانان را زير پرچم عثمانىها حفظ كرده ، مانع از غلطيدن آنان در ورطهء خطا شده ، و توفيق را نصيب آنان كرده است . در سال 1327 امير حسين دستور داد تا دو نفر از مكه براى مجلس نمايندگان ( پارلمان ) انتخاب شوند ، اين خواستهء حزب اتحاد بود . به همين هدف ، يكى فرزند او عبداللَّه و ديگرى شيخ حسن عبدالقادر شيبى براى اين كار برگزيده شدند . كاظم پاشا والى ترك احساس كرد كه مجالس حسين بن على ، بسيار مجالس زنده‌اى

--> ( 1 ) . الملوك الهاشميون ، جيمس موريس ، منشورات المكتب العالمى للتأليف و الترجمه ، ص 21 . ( 2 ) . الملوك الهاشميون ، ص 23 .